2. ULUSLARARASI ATATÜRK ÇOCUKLARI YÜZME ŞENLİĞİ
Rapor-26/04/2008
- 2 nci Uluslar arası Atatürk Çocukları Şampiyonasına, bağlı olduğumuz kulübümüzün sporcusu olmadığı için bugün gittik.
- Rapora geçmeden önce ilginç bir karara imza atan teknik komitedeki arkadaşlarımızın kulaklarını çınlatalım istedik. Bilindiği gibi 23 Nisan yarışlarına katılacak sporcuların nerede ve ne zaman seçileceği, hiçbir yerde yazmıyordu ve yazmadı. Küçüklere ilişkin yarışlar Ankara, Denizli ve Kocaeli’nde yapıldı. Dikkat ediniz 25 metrelik havuzda yapıldı. Hatta 400 metreler zorunlu olduğu için birilerinin kulaklarını çınlatan çocukların sayısı çoktu. Teknik Komite ve eski Başkan hep aynı şeyi söylüyorlardı. 25 lik yarışların seçmesi 25 lik havuzda, 50 lik yarışların seçmesi ise 50 mlik havuzda diyorlardı.
- Biz kulübümüzün sporcularını 25 m. lik yarışlara sokmadık. Hedefimiz bu yarışlardı. Öyle zehir zemberek bir açıklama yapıldı ki, gözlerimize ve kulaklarımıza inanamadık. 23 Nisan’a gidecek sporcular, “bu yarışlara katılan ilk 30’lar” denildi. Şimdi soruyoruz. Bu ne perhiz, bu ne lahana turşusu? İşte böyle. Kulağınızı tekrar çınlatıyoruz. Ve aldığınız bu anlamsız kararı anlayışlarınıza bırakıp, “sizi size şikayet ediyoruz.”
- Dün başlayan bu yarışlara Fenerbahçe katılmadı. FB nin Ankara’daki yarışlara karşı “katılmama” gibi bir alışkanlığı mı oldu bilinmez ama, gözlerimiz onları aradı.
- Havuzun kapısına yaklaşınca dışarıda bir panayır olduğunu gördük. Bedava Cips. Bedava kahve. Bedava konsantre meyve suyu. Bedava Müzik. Az sayıda çocuk ve çok sayıda elinde sigara olan veli ve hoca.
- Seçim bitti. Başkan gitti. Elindeki sigarayı sömürenler ile “Başkan hangisi” diye soranlar vardı. Yeni Başkanı gördük ve hayırlı olsun dedik.
- İçeriye doğru adım atınca, aramızdan ayrılan Merve Terzioğlu’nun dev bir posteri ve yan tarafta metal bir sehpa üzerinde duran anı defterini gördük. İçimiz çok kötü burkuldu. Küçük bir yüzücü kız, defterin sayfalarını karıştırıyor ve okumaya çalışıyordu. Adeta koptuk ve iyice duygulandık.
- Havuzun içine girmek için merdivenleri tırmandık. Öylesine kalabalıktı ki, ancak havuzun tavanını görebildik. Havuzun suyunu görmek için önde bekleyenlerin arasından bakmak zorunda kaldık. Anneler, babalar, teyzeler, halalalar, ananeler babanneler, komşular hep oradadıydı. Çocuklar ise havuzun kenarında hazırlanan 2 sıra halindeki sedirlere oturmuşlardı.
- Aşağıya indik. İlk gördüğümüz kişiler, duayen hocalarımız Orhan Mengi ile Yılmaz Özüak ve Alpan Cinemre oturuyorlardı. Yılmaz hoca, Orhan hocayı kızdırmış, Orhan hocada yerinden kalkmış yürüyordu. Hocalarımızla hasret giderdikten sonra, kızdırmanın nedenini sorduk. Dünkü müsabakalar sırasında, yılların hocaları orada otururken, sağlık memuresi bir bayana madalya verdirilmişti. Orhan hoca da bu duruma biraz tepki göstermiş ve ardından adı anons edilince kürsüye gitmemişti. Yılmaz hoca da Orhan hocaya ne dediyse hoca hop oturup hop kalkıyordu. Neyse ki bu sabah araya giren başhakemler ve diğer hakemler hocayı ikna etmişler ve madalya verdirmişlerdi.
- Havuzdaki görünüm, bize Lüksemburg yarışları ile geçen yıl GS havuzunda yapılan yarışı hatırlattı. Herkes havuz güvertesinde oturuyor, bazı antrenörler ise sporcusu yürürken yanında yürüyerek tempo tutma fırsatı buluyorlardı.
- Cansu kulübünden 4 sporcuya gözümüz takıldı. 4 ufaklığın canı sıkılmış, su şişesi kapaklarını söküp karşılıklı kale atışı yapıyorlardı. Gol olunca da “heyyo” diye bağırıyorlardı. Çocuk her yerde çocuktur lafı kanıtlanıyordu.
- İlk gün birkaç palyaço, izleyiciler ile yüzen sporculara espriler yaparak şenliğe şenlik takmaya çalışmışlardı.
- Biz küçük bir ara verip dünü anlatmak istiyoruz. Dün öğleden sonra yapılan açılış töreninde duygulu anlar yaşanmış. Merve Terzioğlu’nun anne ve babası açılış gelmişler ve törene katılan Spordan Sorumlu Devlet Bakanı Murat Başesgioğlu ile görüşmüşler ve destek sözü almışlar. Anne ve Baba Terzioğlu, daha sonra törende herkese ilgilerinden dolayı teşekkür edip, 50 m. erkekler kurbağalama yarışının madalyasını takmışlardı.
- Federasyonun Dacktroniks marka dokunmatik ve skorbordu takılıydı. Touch pad sayısının 10 tane olduğunu biliyorduk. Ancak burada 8’i bir tarafta 8 i öbür tarafta olmak üzere 16 tane touch pad takılıydı. Araştırdık. 6 tanesinin Galatasaray tarafından bu yarış için İstanbul’dan getirildiğini öğrendik. Teşekkürler GS dedik.
- 82 kulüpten 600 sporcunun katıldığı bu dev organizasyona Ankara Üniversitesi ev sahipliği yapıyordu. Hiçbir şeyden kaçınmayan Üniversitenin elemanları, fuul kadro koşuşturuyordu. Hemen aklımıza şu geldi. Son 4 ay içinde yapılan 4 önemli müsabaka üniversite havuzlarında yapıldı. Ege, İTÜ, 19 Mayıs ve Ankara Üniversitesi. Allah Üniversitelerimizi başımızdan eksik etmesin.
- Gelelim yarışmalara. Çocukların çok hırslı olduğunu gördük. Start alan çocuk suya canavar gibi saldırıyor ve duvardaki touch pad’e adeta uçuyordu. Çok güzel dereceler gördük. Velilerin heyecanı ise dehşet idi. Bağıranlar, “haydi koş koş” diyenler, “bas bas “ diyenler, “çek çek” diyenler çoğunluktaydı. “Aslanım benim” diyenleri de gördük.
- Öğle seansının bitmesi ile “çocuklar Anıtkabir’e giderken yolda üşüyüp hasta olur” diyenlerin kıpırdandığını gördük. Biz, Başkan Soner Sayımlar, Genel Meneger Kerem Tanılkan, eski yönetim kurulu üyesi Sedat Çetik ile Yönetim Kurulu üyesi ve Keçiören Belediye Başkan yardımcısı Tahir Akpunar ve Federasyon Disiplin Kurulu üyesi Mehmet Ali Keskinkılıç ile birlikte 2 araba halinde yola koyulduk. Çelengi bulduk ve ilgililerle görüşülürken hep oradaydık. Tüm çocuklara, Keçiören Belediye Başkan Yardımcısı olan Tahir Akpunar tarafından temin edilen 700 tişört dağıtılmıştı ve çocuklarımız bir örnek halinde sıraya girmeye başlamışlardı.
- Katılımın az olacağı konusunda endişemiz vardı. Çünkü 3 kez uyarı yapılmasına rağmen, havanın soğuk olacağı ve çocukların üşüyeceğini söyleyenler de vardı. İnanın kimse birbirine çaktırmıyordu ama herkesin içi kıpır kıpırdı. Üstü tişörtlü bir yüzücü görenin yüzü gülüyordu. Derken bir anda Anıtkabir meydanı beyazlı çocuklarla dolmaya başladı. Meydan dolmaya başlayınca bir oh çektik ki sormayın. Vallahi içimiz rahatladı.
- Şöyle gurupları 7 şerli saymaya başlayınca sayının 1000’i aştığı gördük. Bu kez de duygulandık. Çünkü Yüzme tarihinde bir ilke imza atılıyordu ve biz buna şahit oluyorduk. Derken tören başladı ve en önde askerlerle uygun adım halinde içeriye girdik. Gözümüz bizden önce yapılan bir tören sırasında ana kapıdan içeriye alınmayan arap kadri donlu birkaç adama takıldı. Bizim ekibe bir baktık ki, bazı antrenörlerin altında arap kadri donu var. İçimizden “buyurun akşam namazına” dedik. Fakat ne oldu bilmiyoruz ama, çok sıkı bir tutum ile güvenliği sağlayan Anıtkabir güvenliği bizim arkadaşlara bir şey demedi ve onları içeride gördük. Pessss dedik yani. Pes kardeşim.
- Organizasyon Sorumlusu olarak Kerem Tanılkan seçilmişti. Tanılkan askerler eşliğinde Ulu Önder Atatürk’ün mozalesine çelenk koydu ve geri geri gelerek yerini aldı. Bir “tii” sesi ile saygı duruşunda bulunuldu ve en önde yüzücüler, arkasında veliler olmak üzere 1000’i aşkın sayıdaki yüzme ailesi Atamızın huzurunda saygı gösterisinde bulunduk.
- Muhteşem güzellikteki bu manzarayı bozacak en ufak bir olumsuzluk yaşanmadı. Daha sonra Tanılkan Anıtkabir Özel Defterine yazı yazdı ve yazdıklarını yüksek ses ile bizlere okudu.
- Kortej bu son törenden sonra dağıldı ve otellerine gitmek üzere servislere bindi.
- Yarından sonra Marmaris’te Türkiye Üniversitelerarası Yüzme Şampiyonası var. Bu yarışmaya katılmak üzere gece yolculuk yapacağımız için biz Ankara’dan ayrıldık. Gece saat 21:30’da Kerem Tanılkan Ankara Üniversitesini, ben Haluk Okur da gece 24:00’da yola çıkmak üzere Anadolu Üniversitesini almak üzere herkes ile vedalaşıp ayrıldık.
Hoşçakalın.
