13/05/2004
Türkiye Üniversite Sporları Federasyonu tarafından düzenlenen ve sadece Türkiye’deki değişik üniversitelerde öğrenim gören üniversiteli yüzücülerin katıldığı şampiyona 9-11 Mayıs 2004 tarihleri arasında İzmir Ege Üniversitesi Kapalı Yüzme Havuzunda yapıldı.
34 üniversiteden 369 sporcunun en fazla 8 kişiden oluşan bayan ve erkek takımları halinde katıldığı şampiyona sırasında ilk defa Üniversiteliler için Yüzme Rekorları tutuldu. Uzun yıllardır birinciliği elinden bırakmayan Ege’li yüzücüler ise bir zafere daha imza attılar. Şampiyonluklarını şampanya patlatarak kutlayan Ege’liler, Bahtiyar hocalarını suya atmayı da ihmal etmediler. Bahtiyar hoca cep telefonunu kurtardı ama çıkışta cüzdanını mandal ile ipe asmak zorunda kaldı.
2000 yılından bu yana Üniversite Sporları Federasyonunun gözetiminde yapılan ve bu tarihten itibaren iddiası bulunmayan bazı üniversiteler, ilk kez bu yıl güçlü takımlar kurarak şampiyonaya katıldılar. Bu arada ilk 5 arasında gezen bazı üniversite takımları ise, bu yıl mezun olan ya da yarışmalara sınavları ya da benzeri nedenlerle katılmayan yüzücüleri yüzünden iddiasız yarıştılar.
Bu yıl Odtü, Yıldız Teknik, 19 Mayıs ve Uludağ Üniversitesi yarışmalarda sıçrama yaparken, milli yüzücülere sahip bazı üniversiteler ise ikinci ya da üçüncü adamlardan yoksun olarak çıktıkları podyumdan kupasız olarak evlerine döndüler.
Tüm üniversitelerin şort, tişort ve eşofmanlarına daha büyük özen göstererek katıldıkları bu yılki yarışlarda, üniversiteleri temsil eden bayrak sayısında da artış olduğu gözlendi.
Geçen yıl sporcuların idareci olarak gösterilip kürsüde madalya vermesi üzerine ortaya çıkan tepkiler üzerine bu yıl benzeri görüntüler yoktu.
Yüksek lisans yapmayı düşünen öğrencilerin girdiği LES sınavı, yarışların ilk gün sabah seansına denk gelince, sabah seansını herkes otelde geçirdi. Yarışlar böylece 1 tam 2 ayrı yarım günde yapıldı. Sonuç olarak programda olmayan nedenler yüzünden herkes Salı gecesini de İzmir’de geçirmek zorunda kaldı. Bazı üniversiteler kısıtlı parayla geldikleri için Çarşamba günü yapılan yarışlara katılamadan geri dönmeleri üzüntü yarattı.
25 hakemden 17 sinin bayan olduğu yarışmalar sırasında hatalı yüzen sporcu sayısı çoğunluktaydı. Hele hele takım tamamlasın diye getirilen bazı yüzücüler vardı ki, bu sporcuların yarışı bitirmesi için herkes dua etti. Yarış bitince de tribünlerden gelen alkış sesleri duyulmaya değerdi. Bu arada hatalı yüzenlerin hepsi diskalifiye edilmedi. Bu konu da zaman zaman küçük kulislerde uzun uzun tartışıldı.
Yarışmalar sırasında bazı sporcular, soyunma odalarına sedye ile gitti. Ama korkulacak bir şey olmaması hepimizi sevindirdi.
Eski yüzücülerin geçen yıla oranla bu yıl daha az kilolu olduğu gözlendi. Geçen yıl bu satırları yazarken göbekli sözcüğünü kullandığımız için eleştiriye uğramış ve hafif kilolu yazmadığımız için e-mail bombardımanına tutulmuştuk. Görünen köy nasıl isimlendirilir bilemiyoruz ama 40 yıllık göbekli marulun adını da, argo diye hafif kilolu marul olarak değiştiremeyiz herhalde değil mi ?..! Kısacası göbekli kimse yoktu.
Bıyıklı yüzücü görmeye alışkın olmayanların, küpeli-sakallı ve bıyıklı yüzücüleri bol bol gördüğü bu yarışmalar sırasında, bonesiz yüzenler çoğunluktaydı. Eski yüzücülerin de genellikle kaliteli mayolar giydiği, hele hele bazılarının tam mayo diye de adlandırılan fast-skin mayoları tercih etmeleri, yarışlara ayrı bir görsellik ve estetik kattı.
Az sayıda seyircinin izlediği yarışmalarda sekreteryanın tam puan aldığını söylemezsek ayıp etmiş oluruz. Çünkü daha yarışlar biter bitmez herkese sonuç verdiler. Kendilerini kutluyoruz.
Yarışmalar sonunda ilk 6 arasına giren üniversitelere ve herhangi bir yarışmada ilk 5 e girenlere yolluk ve harcırah ödendi. Sıralama dışındakiler, kendi masraflarını kendileri karşılamak zorunda kaldılar.
Her şeyin güzel, insanların mutlu oldukları yarışlardan ayrılırken sorulan bir soruya hala cevap bulunamadığımızı itiraf edelim.
“2 sene önce İstanbul’da yapılan yarışmaların kupalarından hala haber yok.” (Çünkü ilk 3’e giren takımlara kupa verilememişti.)
